§A uihmuntr ' lit ' agua · stain · at ' sig ' selfon ' slyiastr ' mono ' guþ ' ia[l]bi (s)ial ' uihmuntar · styrimons §B uihmuntr · auk ' afiriþ : eku merki ' at kuikuan · sik ·
§A Vígmundr lét hǫggva stein at sik sjalfan, slœgjastr manna. Guð hjalpi sál Vígmundar stýrimanns. §B Vígmundr ok Áfríðr hjoggu merki at kvikvan sik.
§A Vigmundr let haggva stæin at sik sialfan, sløgiastr manna. Guð hialpi sial Vigmundaʀ styrimanns. §B Vigmundr ok Afriðr hioggu mærki at kvikvan sik.
”§A Vígmundr had the stone cut in memory of himself, the most skillful of men. May God help Vígmundr the captain's soul. §B Vígmundr and Áfríðr cut the landmark in memory of themselves while alive.”
[katl · ok iku]lef þaon ltu kea mrki iftʀ kul sun si[n (o)k · ketilmun]
Ketill ok Ingileif þau létu gera merki eptir Kol(?), son sinn, ok Ketilmund.
Kætill ok Ingilæif þaun letu gæra mærki æftiʀ Kul(?), sun sinn, ok Kætilmund.
”Ketill and Ingileif, they had the landmark made in memory of Kolr(?), their son, and Ketilmundr.”