§A eskil : sulka : sun : let : res(a) ¶ sten : þena : eft : sialfan ¶ sik · e mun · stanta · meþ · sten ¶ lifiʀ · uitrint · su · iaʀ · uan · eskil §B kristr · hialbi · siol · hans ¶ aok · santa · migael §C toki · risti · runaʀ · e(f)(t)(i)(ʀ) (·) -(o)ru · ¶ stiubmoþur · sina · kunu · koþa
§A Áskell Súlka sonr lét reisa stein þenna ept sjalfan sik. Æ mun standa, með steinn lifir, vitrind sú, er vann Áskell. §B Kristr hjalpi sál hans ok sankta Mikjáll. §C Tóki risti rúnar eptir [Þ]óru, stjúpmóður sína, konu góða.
§A Æskel Sulka sun let resa sten þænna æft sialfan sik. E mun standa, mæþ sten lifiʀ, witrind su, æʀ wan Æskel. §B Kristr hialpi siol hans ok santa Mikael. §C Toki risti runaʀ æftiʀ [Þ]oru, stiupmoþur sina, kunu goþa.
”§A Áskell, Súlki's son, had this stone raised in memory of himself. Ever will stand, while the stone lives, this memento, which Áskell produced. §B May Christ and Saint Michael help his soul. §C Tóki carvedthe runes in memory of Þóra, his stepmother, a good wife.”