al|/al|i| |li/|l|it raisa stain þino| |oftiʀ sik sialfan ' hon tuk| |knuts kialt a| |anklanti ' kuþ hialbi hons ant
Ál/Áli/Alli lét reisa stein þenna eptir sik sjalfan. Hann tók Knúts gjald á Englandi. Guð hjalpi hans ǫnd.
Al/Ali/Alli let ræisa stæin þenna æftiʀ sik sialfan. Hann tok Knuts giald a Ænglandi. Guð hialpi hans and.
”Ál/Áli/Alli had this stone raised in memory of himself. He took Knútr's payment in England. May God help his spirit.”
ali lit -… …-(i)n þino ' aftiʀ ' ulf sun sin ' faþur ' fraikirþaʀ ' i uisbi ' rit is ristit
Áli/Alli lét [reisa st]ein þenna eptir Ulf, son sinn, fǫður Freygerðar í Vestbý. Rétt er ristit.
Ali/Alli let [ræisa st]æin þenna æftiʀ Ulf, sun sinn, faður Frøygærðaʀ i Vesby. Rett es ristit.
”Áli/Alli had this stone raised in memory of Ulfr, his son, Freygerðr in Vestbyr's father. (This) is carved rightly.”
”Ale/Alle lät resa denna sten efter Ulv, sin son, fader till Frögärd i Väsby. Rätt är ristat.”