· hulbiorn · lit · raisa · stan · at ' sik · sialfan ·' hau|n| |u|naʀ · miltr · mataʀ · auk · mals·risin ·
Holmbjǫrn lét reisa stein at sik sjalfan. Hann var mildr matar ok málsrisinn.
Holmbiorn let ræisa stæin at sik sialfan. Hann vaʀ mildr mataʀ ok malsrisinn.
”Holmbjǫrn had the stone raised in memory of himself. He was generous with food and eloquent.”
· a(r)uatr ' let ' raisa ' stain · at ' arbion · [b]roþur '· sin · koþan · ba[li ' (r)]…-… runiʀ · þisam ·
Arnhvatr lét reisa stein at Arnbjǫrn, bróður sinn góðan. Balli r[isti] rúnar þessar.
Arnhvatr let ræisa stæin at Arnbiorn, broður sinn goðan. Balli r[isti] runiʀ þessaʀ.
”Arnhvatr had the stone raised in memory of Arnbjǫrn, his good brother. Balli carved these runes.”
[hulʀstan : lit : kera : mer-… …lf sun sin ·]
Holmsteinn lét gera mer[ki] …, son sinn.
Holmstæinn let gæra mær[ki] …, sun sinn.
”Holmsteinn had the landmark made … his son.”
+ ari + lit × ʀftia × usyrk · faþur + sin + ---kumi ' risti · runi
Ari lét eptir Ósyrg, fǫður sinn. [Tíð]kumi risti rúnar.
Ari let æftiʀ Osyrg, faður sinn. [Tið]kumi risti runaʀ.
”Ari had (this made) in memory of Osyrg, his father. Tíðkumi carved the runes.”