(k)hunaltr · liet resa · sthin · þinsa · iftir · kerfast · sun sen · trek| |kuþan · auk · uas farin · til eklans · hiolbi · kuþ · salu · hans
Gunnvaldr lét reisa stein þenna eptir Geirfast, son sinn, dreng góðan, ok var farinn til Englands. Hjalpi Guð sálu hans.
Gunnaldr let ræisa stæin þennsa æftiʀ Gæiʀfast, sun sinn, dræng goðan, ok vas farinn til Ænglands. Hialpi Guð salu hans.
”Gunnvaldr had this stone raised in memory of Geirfastr, his son, a good valiant man. And (he) had travelled to England. May God help his soul.”
”Gunnald lät resa denna sten efter Gerfast, sin son, en god ung man, och han hade farit till England. Hjälpe Gud hans själ.”
khu[nal-](r) · [(l)it … stain · þinsa ef]tir · horm · stob sen · trek| |ku-…n · auk · uas · farin · (o)(s)-r · miþ · ikuari · hiolbi k[-þ · salu h…ns ·]
Gunnval[d]r lét [reisa] stein þenna eptir Orm, stjúp sinn, dreng gó[ða]n, ok var farinn aus[t]r með Ingvari. Hjalpi G[u]ð sálu h[a]ns.
Gunnal[d]r let [ræisa] stæin þennsa æftiʀ Orm, stiup sinn, dræng go[ða]n, ok vas farinn aus[t]r með Ingvari. Hialpi G[u]ð salu h[a]ns.
”Gunnvaldr had this stone raised in memory of Ormr, his stepson, a good valiant man. And (he) travelled to the east with Ingvarr. May God help his soul.”
”Gunnald lät resa denna sten efter Orm, sin styvson, en god ung man, och han hade farit österut med Ingvar. Hjälpe Gud hans själ.”