§A (u)ær þu · uin min · arnfintir · læk- … §B …-lek þit · hua · kenke
§A Ver þú vinr minn, Arnfinnr! Legg(?) … §B … þitt/þít hvárr(?)/hverr(?) gengi(?).
§A Veʀ þu vin minn, Arnfinnr! Lægg(?) … §B … þitt/þit hvaʀ(?)/hværr(?) gængi(?).
”§A Be my friend, Arnfinnr! Lay(?) … §B … wherever(?)/whoever(?) would go(?).”
”§A Var du min vän, Arnfinn! Lägg(?) … §B Vem(?)/vart(?) … ginge.”
þeta : ræist ¶ rolfr : þorkis sun ¶ honom : uar : þa^| |^angar ¶ blandat : um þ^ha snæ¶huitu : snot
Þætta rest Rolfr Þorgers/Þorgisls sun, hanum was þa angr blandat um þa snehwitu snot.
Þetta reist Hrólfr Þorgeirs/Þorgísls sonr, honum var þá angr blandat um þá snæhvítu snót.
”This carved Hrólfr Þorgeirr's/Þorgísl's son, for him was then sorrow caused concerning the snow-white woman.”