þruntr × risti + tsin × þinsa + aftiʀ · þurtsin [faþ](u)r sin
Þróndr reisti stein þenna eptir Þorstein, fǫður sinn.
Þrondr ræisti stæin þennsa æftiʀ Þorstæin, faður sinn.
”Þróndr raised this stone in memory of Þorsteinn, his father.”
[þora : auk : uslakr : þiʀ : litu : reisa : tsin : þina : iftiʀ : inkmar : faþur sin :]
Þóra ok Áslakr þeir létu reisa stein þenna eptir Ingimar, fǫður sinn.
Þora ok Aslakʀ þæiʀ letu ræisa stæin þenna æftiʀ Ingimar, faður sinn.
”Þóra and Áslakr, they had this stone raised in memory of Ingimarr, their father.”
hiþinkun × kiafluk : rastu × f^itiʀ · ufak : buanta · sin hilbi kuþ ant hans ·
Heðingunnr, Gjaflaug reistu eptir Ófeig, bónda sinn. Hjalpi Guð ǫnd hans.
Heðingunnr, Giaflaug ræistu æftiʀ Ofag, boanda sinn. Hialpi Guð and hans.
”Heðingunnr (and) Gjaflaug raised (the stone) in memory of Ófeigr, their husbandman. May God help his spirit.”
: austaen × auk × urykia : raistu + kumbl + þisa : at : haiʀa : faþur sin × guþ hiul[b]i : onta has
Eysteinn ok Órœkja reistu kuml þessi at Geira/Hera, fǫður sinn. Guð hjalpi anda hans.
Øystæinn ok Orøkia ræistu kumbl þessa at Gæiʀa/Hæʀa, faður sinn. Guð hialpi anda hans.
”Eysteinn and Órœkja raised these monuments in memory of Geiri/Heri, their father. May God help his spirit.”
kunar ⁓ faþi runaʀ þisaʀ ⁓ in sa flau sakiʀ ⁓ suti ui þita ⁓ in sa fl- (i)n ruþ þan ⁓ in sa bat uifin ⁓ þitta faþi ⁓
Gunnarr fáði rúnar þessar, en sá fló sekr. Sótti vé þetta. En sá fl[ó] inn ryð þann. En sá batt. Véfinn þetta fáði.
Gunnarr faði runaʀ þessaʀ, en sa flo sakiʀ. Sotti vi þetta. En sa fl[o] inn ryð þann. En sa bant. Vifinn þetta faði.
”Gunnarr coloured these runes, and he guilty fled. Sought this sanctuary out. And he fled into this clearing. And he bound. Véfinnr coloured this.”
kunar ⁓ faþi runaʀ þisaʀ ⁓ in sa flau sakiʀ ⁓ suti ui þita ⁓ in sa fl- (i)n ruþ þan ⁓ in sa bat uifin ⁓ þit tafaþi ⁓
Gunnarr fáði rúnar þessar, en sá fló sekr. Sótti vé þetta. En sá fl[ó] inn ryð þann. En sá batt Véfinn, þet tafaði(?).
Gunnarr faði runaʀ þessaʀ, en sa flo sakiʀ. Sotti vi þetta. En sa fl[o] inn ryð þann. En sa bant Vifinn, þet tafaði(?).
”Gunnarr coloured these runes, and he guilty fled. Sought this sanctuary out. And he fled into this clearing. And he bound Véfinnr, who prevented(?) it.”