þorgarima^r : hla:sun : ræ(s)t : runa^r þesa^r
Þorgrímr Hallasonr/Hallssonr reist rúnar þessar.
”Þorgrímr Hallasonr/Hallssonr carved these runes.”
§A (+) þo^re^r ka^lfr ræst runa^r þesa^r a^lsua^lta^nt kuþ bæini firi §B h^onom
§A Þórir Kalfr reist rúnar þessar, allsvaldandi Guð beini fyrir §B honum.
”§A Þórir Calf carved these runes; may almighty God aid §B him.”
(y)u(n)þ
…
”…”
-hihæltrinra hans
… hans
”… his …”
§A martæn brestr a þeta §B søkhus
§A Marteinn prestr á þetta §B sǫnghús.
”§A Marteinn priest owns this §B sanctuary.”
§A suæfn banar mer : sot er bna §B fion sfinkata : fials ibui §C hect ærfaþe : øuk huhis hui¶¶(t)i §D ⁓ þrls unsæla ⁓ þt sklu raþa
§A Svefn bannar mér, sótt er barna, §B fjón svinkanda, fjalls íbúi, §C hests erfaði, ok heys víti, §D þræls vansæla. Þat skulu ráða.
”Jeg får ikke sove, det er barns sykdom den arbeidendes hat fjellets beboer hestens slit og høyets skade trellens ulykke det skal de/man tyde”
aue
Ave
”Hail”
(r)ifro^n(r)
…
”…”