Runor

L A D D A R
Runor Riksantikvarieämbetet och Uppsala universitet

Sökresultat: 10 träffar

  • suain ' [lit] …ais- [·] st(a)ina …f… …ah ' faþur sin [·] ybiʀ [·] risti

    Sveinn lét [r]eis[a] steina [e]p[tir] …, fǫður sinn. Œpir risti.

    Svæinn let [r]æis[a] stæina [æ]f[tiʀ] …, faður sinn. Øpiʀ risti.

    ”Sveinn had the stones raised in memory of …, his father. Œpir carved.”

  • … faþur sin + guþ hialbi · --- ' han… …

    … fǫður sinn. Guð hjalpi [ǫnd] han[s] …

    … faður sinn. Guð hialpi [and] han[s] …

    ”… his father. May God help his spirit …”

  • · humfriþr ' lit × ris- · stn · þinsa · ifa-- · haur · bunta · sin · kuþ hialbi i ot hans

    Holmfríðr lét reis[a] stein þenna ep[tir] Haur, bónda sinn. Guð hjalpi <i> ǫnd hans.

    Holmfriðr let ræis[a] stæin þennsa æf[tiʀ] Haur, bonda sinn. Guð hialpi <i> and hans.

    ”Holmfríðr had this stone raised in memory of Haurr, her husbandman. May God help his spirit.”

  • raþ| |þu kaiʀmuntr -ik · kaiʀ[l]a[uk ·] (m)aytumi| |i þa · finku · þau sun · aþ han · truknaþi · in sun to : siþan : þa + fi(k) (h)(u)- --þrik · ha- … (þ)(i)nsa · þa · finku þa(u) [bar](n) … (i)(n) maʀ ain lifþi · [hu]n hit ' …g[a] ' h(a)… fik raknfastr · i · snutastaþum · þa uarþ han tauþr · auk · sun · siþan · in · moþir kuam + at sunar ' arfi ' þa ' fik hun ' airik ' þar ' uarþ hun tauþ ' þar kuam ' gaiʀlauk at arfi ' inku tutur sinar þurbiur(n) ' skalt ' risti runar

    Ráð þú! Geirmundr [f]ekk Geirlaug meydómi í. Þá fingu þau son, áðan hann druknaði. En sonr dó síðan. Þá fekk ho[n] [Gu]ðrík. Ha[nn] … þenna. Þá fingu þau bǫrn. En mær ein lifði; hon hét [In]ga. Ha[na] fekk Ragnfastr í Snotastǫðum. Þá varð hann dauðr ok sonr síðan. En móðir kvam at sonar arfi. Þá fekk hon Eirík. Þar varð hon dauð. Þar kvam Geirlaug at arfi Ingu, dóttur sinnar. Þorbjǫrn Skald risti rúnar.

    Rað þu! Gæiʀmundr [f]ikk Gæiʀlaug møydomi i. Þa fingu þau sun, aðan hann drunknaði. En sunn do siðan. Þa fikk ho[n] [Gu]ðrik. Ha[nn] … þennsa. Þa fingu þau barn. En maʀ æin lifði; hon het [In]ga. Ha[na] fikk Ragnfastr i Snutastaðum. Þa varð hann dauðr ok sunn siðan. En moðiʀ kvam at sunaʀ arfi. Þa fikk hon Æirik. Þar varð hon dauð. Þar kvam Gæiʀlaug at arfi Ingu, dottur sinnaʀ. Þorbiorn Skald risti runaʀ.

    ”Interpret! Geirmundr got Geirlaug (to wife) in her maidenhood. Then they got a son, before he (= Geirmundr) drowned. And then the son died. Then she got Guðríkr. He … this. Then they got children. And one maid lived; she was called Inga. Ragnfastr of Snotastaðir got her (to wife). Then he died, and thereafter the son. And the mother came to inherit from her son. Then she got Eiríkr. Then she died. Then Geirlaug came to inherit from Inga, her daughter. Þorbjǫrn Skald carved the runes.”

  • stainulfr lit raisa · stain þ(a)--a ebtiʀ · sikfast · faþur sin auk hulmkirþr at bunta sin kuþ ----b- sal hans

    Steinulfr lét reisa stein þe[nn]a eptir Sigfast, fǫður sinn, ok Holmgerðr at bónda sinn. Guð [hjal]p[i] sál hans.

    Stæinulfʀ let ræisa stæin þe[nns]a æptiʀ Sigfast, faður sinn, ok Holmgærðr at bonda sinn. Guð [hial]p[i] sal hans.

    ”Steinulfr had this stone raised in memory of Sigfastr, his father, and Holmgerðr in memory of her husbandman. May God help his soul.”

  • §A : sta[infas-r : li- … …in : at : b]iar[n] -u---[u]r …i[n] §B … at : bia-[n a-… …rnfas]… …

    §A Steinfas[t]r lé[t] … [ste]in at Bjǫrn, [br]ó[ð]ur [s]inn. §B … at Bjǫ[r]n o[k A]rnfas[t] …

    §A Stæinfas[t]r le[t] … [stæ]in at Biorn, [br]o[ð]ur [s]inn. §B … at Bio[r]n o[k A]rnfas[t] …

    ”§A Steinfastr had … the stone in memory of Bjǫrn, his brother. §B … in memory of Bjǫrn and Arnfastr …”