· klaka × suniʀ × letu × hakua · stein · eftiʀ : -aþur · sin : auk : eftiʀ : kala : auk : uikik : bryþr : sina
Klakka synir létu hǫggva stein eptir [f]ǫður sinn ok eptir Kala/Kalla/Galla ok Víking, brœðr sína.
Klakka syniʀ letu haggva stæin æftiʀ [f]aður sinn ok æftiʀ Kala/Kalla/Galla ok Viking, brøðr sina.
”Klakki's sons had the stone cut in memory of their father and in memory of Kali/Kalli/Galli and Víkingr, their brothers.”
”Klackes söner lät hugga stenen efter sin fader och efter Kale/Kalle/Galle och Viking, sina bröder.”
fuþoʀkhmi
<fuþoʀkhmi>
”<fuþoʀkhmi>”
[: sbak]ʀ (:) le[t] : kerua : kuml : eftiʀ : suni : sina : suen : auk : rymik
Spakr lét gera kuml eptir sonu sína Svein ok Hrœming.
Spakʀ let gærva kumbl æftiʀ syni sina Svæin ok Hrøming.
”Spakr had the monument made in memory of his sons Sveinn and Hrœmingr.”
”Spak lät göra minnesmärke efter sina söner Sven och Röming.”
fuþorkhf ¶ þorkhf
<fuþorkhf þorkhf>
”<fuþorkhf þorkhf>”
…ti : lit : kerua : bru : eftiʀ · suar…
… lét gera brú eptir Svar[t]…
… let gærva bro æftiʀ Svar[t]…
”… had the bridge made in memory of Svart-…”
”… lät göra bro efter Svart …”
§A rostein · auk · eilifʀ · aki : auk · hakun : reisþu · þeiʀ · sueinaʀ · eftiʀ sin · ¶ faþur · kubl ¶ keni·likt · §B ftiʀ · kala · tauþan : þy : mun · ko… … -m kitit · uerþa · meþ · sin · lifiʀ · auk · stafiʀ · run
§A Hróðsteinn ok Eilífr, Áki ok Hákon reistu þeir sveinar eptir sinn fǫður kuml kennilikt §B eptir Kala/Kalla dauðan. Því mun gó[ðs manns u]m getit verða, meðan steinn lifir ok stafir rúna.
§A Hroðstæinn ok Æilifʀ, Aki ok Hakon ræisþu þæiʀ svæinaʀ æftiʀ sinn faður kumbl kænnilikt §B æftiʀ Kala/Kalla dauðan. Þy mun go[ðs manns u]m gætit verða, meðan stæinn lifiʀ ok stafiʀ runa.
”§A Hróðsteinn and Eilífr (and) Áki and Hákon, these lads raised the remarkable monument in memory of their father, §B in memory of Kali/Kalli the deceased. So the good man will be commemorated while the stone and the rune-staves live.”
”Rosten och Eliv, Åke och Håkan, de svennerna reste efter sin fader ett igenkännligt minnesmärke, efter den döde Kale. Därför skall [den gode mannen] omtalas så länge stenen och runstavarna lever.”