Runor
L
A
D
D
A
R
baiþ- ¶ k(r)ak ¶ -ʀr-
… … …
”…”
ufakʀs × s[a]ti × stin × þosi × eftiʀ × uta × sun sin × harþa [k]u…n × tr(i)(k) -u - [f]arþ
Ófeigr setti stein þenna eptir Odda, son sinn, harða gó[ða]n dreng. [D]ó [í] ferð(?).
Ofæigʀ satti stæin þannsi æftiʀ Udda, sun sinn, harða go[ða]n dræng. [D]o [i] færð(?).
”Ófeigr placed this stone in memory of Oddi, his son, a very good valiant man (who) died on a journey.(?)”
”Ovåg satte stenen efter Udde, en mycket god ung man. Dog under resa(?).”
+ annus · inkannacionis : domini : millesimus · ducentisimus : tris^cesimus : oktauus : erat : fakta · ak kampana : bero : s^crp·sit
Anno incarnationis Domini millesimo ducentesimo tricesimo octavo erat facta hæc campana. Bero scripsit.
”Anno incarnationis Domini millesimo ducentesimo tricesimo octavo erat facta hæc campana. Bero scripsit.”
”Anno incarnationis Domini millesimo ducentesimo tricesimo octavo erat facta hæc campana. Bero scripsit. / År 1238 efter Herrens födelse tillverkades denna klocka. Björn gjorde inskriften.”
: arinbiorn ⁓ gørthe ⁓ mi(k) ⁓¶ uitku^nder ⁓ prest^er ⁓ skref : m(i)(k) :¶ ok ⁓ hær ⁓ skal : um ⁓ st^u^nd ⁓ stanta ⁓
Arinbjǫrn gerði mik, Víðkunnr prestr skrifaði mik, ok hér skal um stund standa.
Arinbiorn gærði mik, Viðkunnr præstr skræif mik, ok her skal um stund standa.
”Arinbjǫrn made me, Víðkunnr the priest wrote me, and here shall I stand for a while.”
”Arinbjörn gjorde mig, Vidkunn präst skrev mig, och här ska (jag) stå en tid.”
tusti × (r)…(i) …tin × efti(ʀ) kuno × mak × sin × þ… …---s × … × uistar- × uar- …
Tosti r[eist]i [s]tein eptir Gunna, mág sinn, … … … vestar[la] var[ð] …
Tosti r[æist]i [s]tæin æftiʀ Gunna, mag sinn, … … … vestar[la] var[ð] …
”Tosti raised the stone in memory of Gunni, his kinsman-by-marriage … was westwards …”
”Toste reste stenen efter Gunne, sin frände … västerut blev …”
: rhulf : auk : oskihl : riþu : stin : þo[nsi] : etiʀ : lifstin : fuþur : sin : es : uarþ : tuþr :: o : skonu : (n) : karþ:stokum : auk : furþu : o :: finhiþi [:]
Hrólfr ok Áskell reistu stein þenna eptir Hlífstein, fǫður sinn, er varð dauðr á Skáney í Garðstǫngum, ok fœrðu á Finnheiði.
Hrolfʀ ok Askell ræistu stæin þannsi æftiʀ Lifstæin, faður sinn, es varð dauðr a Skanøy i Garðstangum, ok førðu a Finnhæiði.
”Hrólfr and Áskell raised this stone in memory of Hlífsteinn, their father, who died in Skáney in Garðstangir and (they) brought (him) to Finnheiðr.”
”Rolf och Eskil reste denna sten efter Livsten, sin fader, som blev död i Skåne vid Gårdstånga, och förde (honom) till Finnveden.”
ru[-]f[-] …i + stin + þana + eftiʀ + s… auk [(i)s---] suni sina + tua …- + silu þ…
Hró[l]f[r](?) [reist]i stein þenna eptir … ok … sonu sína tvá … sálu þ[eira].
Hro[l]f[ʀ](?) [ræist]i stæin þenna æftiʀ … ok … syni sina tva … salu þ[æiʀa]
”Hrólfr(?) raised this stone in memory of … and … his two sons … their souls.”
”Rolf(?) reste denna sten efter … och … sina två söner … deras själ.”
guþ gøme · h : igibrʀhtso(n) ¶ sial : a^n : knutær ¶ hiar likær
Guð geymi H[erra] Engibriktssonar sálu. Hann Knútr hér liggr.
Guð gøymi H[erra] Engibriktssunaʀ sial. Hann Knutr hiar liggʀ.
”God may protect Herra Engibriktsson's soul. He Knútr lies here.”
”Gud bevare herr Ingebrekts sons själ. Han Knut ligger här.”
alweuiuiluuþ(þ)(a)uuuaewdaluuu
…
”…”
… …tin knut… …
… [s]tein/…[s]teinn, Knút[r] …
… [s]tæin/…[s]tæinn, Knut[r] …
”… stone/…-steinn, Knútr …”
”sten/…-sten, Knut …”